Ahmet Varol'un Vakit'deki 'İşgalci zorlanmaya başladı' yazısı, İsrail'in Gazze'ye yönelik olarak başlattığı kara harekatına bir başka gözle bakmayı gerektiriyor:

İşgalci Siyonist devletin Gazze'ye yönelik vahşi saldırısının başlamasından sonra en çok muhatap olduğum sorulardan biri "kara operasyonu da başlatabilir mi?" sorusuydu.

Ben bu soruya verdiğim cevaplarda böyle bir şeye kolay kolay cesaret edemeyeceğini, cesaret etmesi durumunda ise ciddi şekilde zorlanacağını dile getiriyordum.

(...) İşgalcilerin havadan ve denizden ateş yağdırırken bir de karadan saldırıya geçerek Gazze halkını her yönden sıkıştırması korkusuyla biz kara saldırısının başlamamasını arzularken Filistinli direnişçiler tam tersini istiyorlardı. Çünkü direnişçilerin hava saldırılarına karşı herhangi bir savunma teknolojisi yok; deniz saldırılarına karşı ise oldukça yetersiz. Ama karada öyle değil. Karada onları pusuya düşürmek ve ağır kayıplar verdirmek için hazırlıklarını yapmışlardı. Üstelik önceden işgalci saldırganların Gazze'deki istihbarat teşkilatı gibi çalışan Muhammed Dahlan çetesi bölgeden sürüldüğü için direnişin oradaki askeri hazırlıkları hakkında yeterli ön bilgi edinememişlerdi. Kendilerini nerede ne gibi tehlikenin beklediğini bilmiyorlardı.

Ayrıca Filistin direnişinin işgalci saldırgana karşı Gazze'de bir de yeraltı şehri vardı. (...) İşgalcilerin hiçbir şekilde fark edemeyeceği yerlere pusular kurulmuş, mücahitlerin saklanacağı, bir noktadan anında başka bir noktaya geçmelerini sağlayacak tüneller kazılmıştı(...)

İşte bundan dolayı mücahitler Siyonist saldırganı cepheye, göğüs göğse çarpışmaya çekmek istiyordu. Biliyordu ki gözü dönmüş saldırgan havadan saldırmaya devam ettiği sürece savunmasız insanların, okullarına giden çocukların, hastanelerde tedavi gören yaralıların, onlara ulaşmaya çalışan sağlık görevlilerinin can kaybı sürekli artacaktı.

(...) Çünkü mücahitlerin beklediği gibi göğüs göğse çarpışmalar başlayacak, işgalciler pusuya düşürülecek, askerler dökülmeye başlayacak ve bu onları ölüm korkusunun kuşatmasına sebep olacaktı. Zaten Lübnan'daki yenilginin sebebi işte bu dökülme ve can korkusu olmuştu.

Allah'ın izniyle üçüncüsü gerçekleşti ve işgalci Siyonist zorlanmaya başladı."